 |
Inspiracje |
|
|
 |
Benedictus XVI |
|
|
 |
Główne Menu |
|
|
 |
Menu Kategorii |
· Adwent z Rzymskim Brewiarzem (Gru 18, 2006) · Benedykt XVI (Mar 14, 2009) · Homilie Niedzielne (Cze 02, 2010) · Książki (Lis 02, 2007) · Mimochodem (Mar 04, 2006) · Odpusty (Sie 27, 2009) · Perełki (Sie 27, 2009) · Pomoc (Paź 11, 2006) · Tematy majowe (Maj 23, 2007) · W Październiku (Paź 14, 2009)
|
|
|
 |
Ankieta |
|
|
 |
Starsze Artykuły |
|
|
 |
Zaloguj |
|
|
 |
Kto jest online? |
Mamy 3 gości i 0 użytkowników online
Witam Nieznajomy, zostań użytkownikim już dziś.
|
|
|
 |
Kalendarium |
|
|
|
|
| Homilie Niedzielne: Przemienienie poprzez cierpienie |
|
|
|
Sierpień – miesiąc pielgrzymek i ofiarowanej Bogu trzeźwości, miesiąc dojrzewania i zbiorów, otwiera uroczystość Przemienienia Pańskiego – Jezus zmierza na Górę Tabor, by od okazania swej chwały rozpocząć bezpośrednio drogę poprzez swe cierpienie do chwały – drogę, którą przeprowadzić ma nas wszystkich. Oprócz „potwierdzenia tajemnic wiary”, dawna modlitwa Przemienienia Pańskiego ukazuje nam mianowicie „zapowiedź doskonałego usynowienia”, które dokonać się ma nie inaczej, jak przez mękę Jezusa. Te tajemnice dobitnie ukazuje nam św. Bernardyn ze Sieny,
Jan dodaje: jeden z żołnierzy otwarł włócznią Jego bok i od razu wypłynęły krew i woda. O miłości, która wszystko rozpuszczasz! Jakże dla naszego zbawienia opuściłaś Miłośnika naszego? Bowiem, jak niegdyś ustąpił przed miłością potop, tak przed nami otwarły się wielkie otchłanie: wnętrze Serca Jezusowego, których, zmierzając wgłąb, nie oszczędziła twarda włócznia. Krew wypłynęła i woda. Krew na odkupienie, lecz i woda na oczyszczenie; tam i powstał Kościół-Oblubienica z boku Chrystusa, aby nauczyła się na zawsze tego, że jest jedyna i umiłowana, i aby poznała, jak ciążyła ta wina, za którą krew boska z człowieczego ciała Chrystusa żywego i martwego jeszcze ciągle wypływała. Nie jesteśmy bowiem małego znaczenia, skoro za nas wylana była boska krew.
Według słów Ewangelii krew nie wypłynęła wraz z wodą nierozdzielnie. Woda nie byłaby bowiem przez nie znających tego zauważona, gdyby wypłynęła zmieszana z krwią. I zaprawdę wszystka krew wypłynęła z tego boskiego ciała na znak wylania całej miłości, po czym wypłynął i płyn wodnisty. Przez to spełniła się dawna tajemnica, gdy najpierw wypłynęła z ciała cena zapłaty, a zatem i woda, która oznacza odkupienie wielu ludów. Napisane jest bowiem: wody wielkie, ludy liczne: przeto którzy stają się w wierze chrześcijańskiej jednym ludem wiernym, aby nie były już wody, lecz woda, wypływająca z boku Chrystusa, jak Apostoł mówi w dziesiątym rozdziałe pierwszego listu do Koryntian: jeden chleb, i jedno ciało tworzymy wszyscy, uczestniczący w jednym chlebie i jednym kielichu. A także i do Efezjan, w rozdziale czwartym rzecze: Jeden Bóg, jedna wiara, jeden chrzest.
Godne uwagi jest i to, że bok Chrystusa nazwany jest otwartym, a nie zranionym: gdyż rana nie może współistnieć z żywym ciałem. Mówi zatem Ewangelista Jan: Jeden z żołnierzy włócznią otworzył Jego bok; abyśmy, z otwartego boku, poznali miłość Serca Jego aż do śmierci, i do tej niewymownej miłości Jego zmierzali, z którą On do nas wyszedł. Przystąpmy zatem do Serca Jego, Serca wielkiego, Serca ukrytego, Serca wszystko pojmującego, Serca wszystko wiedzącego, Serca miłującego, owszem, miłością gorejącego; i ujrzyjmy Je jako bramę w miłości otwartą; ukształtowani na obraz Serca wejdźmy w tajemnicę od wieków ukrytą, teraz jednak w śmierci otwartym bokiem jakby objawioną; bo otwarciem boku ukazuje nam otwarcie wieczystej świątyni, gdzie dla wszystkich istot dokona się szczęście wieczne.
Notatka: Bernardyn z Sieny, Kazania pasyjne o religii chrześcijańskiej, Kazanie 5. |
| |
|
|
|